Verwonderwereld

De seizoenen

Ik schreef het al in een monoloog toen ik een jaar of 15 was: ik hou van de herfst. De bomen die na het hebben van allerlei mooie kleuren hun bladeren verliezen, kastanjes poffen op koele en steeds vroeger donkere avonden bij knapperend (haard)vuur.. De koele ochtenden en avonden en de zon die nog net warm kan voelen of net niet meer. Ik hou van de herfst.

Ik schreef de monoloog toen voor een toneelstuk ge├»nspireerd op het boek “bloemen op zolder“. Een luguber boek waarin 4 kinderen na de dood van hun vader jarenlang door hun moeder worden opgesloten op de zolder van het huis van hun opa en oma. In de monoloog werd teruggekeken naar vroeger, toen de kinderen nog buiten mochten zijn.

De monoloog over de herfst rolde uit mijn vingers omdat het toevallig de tijd van het jaar was waarin het de herfst was die eraan kwam. Was het een ander seizoen geweest, dan was het waarschijnlijk daarover gegaan. Want eerlijk? Ik houd van alle seizoenen en beweeg graag met ze mee.

Ik hou van het naar buiten gaan in het voorjaar, maar ook van het knusse van de winter. Het meer samenzijn met mijn gezin en familie en alle lichtjes buiten en binnen die de wereld helpen betoveren. De donkere avonden verlicht met kaarsjes. De (eerste) wandeling door de (eerste) sneeuw waarvoor we gerust voor dag en dauw ons bed uitkomen om door die sneeuw te wandelen waar nog niemand is geweest. Of juist ’s avonds lang na kindertjesbedtijd onszelf warm inpakken om met wie wil en nog wakker is de sneeuw nog even te voelen voor we echt gaan slapen.

De dag die zich in het voorjaar elke dag weer vroeger laat zien en de vogeltjes die zich dan weer gezellig laten horen met hun ochtendconcert. Het weer van binnen naar buiten treden. Minder met boekjes op de bank, meer met mijn handen in de aarde in een tuin die steeds meer de mijne wordt. Samen de wijde wereld in, die wereld (her)ontdekken.

De zomer, die zeker de laatste hete zomers, vertraagt en rust geeft. Lange dagen met mijn kindjes die in de zomermaanden maar weinig slaap nodig hebben. Veel buiten leven en genieten van de warmte op mijn huid en verkoelend water.

En dan nu dus weer de herfst. Hij is er nog niet, maar ergens in september, grappig genoeg vaak rond die 21e wanneer hij officieel begint, laat hij zich opeens zien. Is de herfst te ruiken bij het naar buiten gaan en veranderen alle kleuren. Is er ineens weer die jas nodig in de ochtend en kunnen we wolkjes blazen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *