Reizen, Verwonderwereld

Parijs in een dag

Het was in het voorjaar toen het begon te kriebelen bij mij: Ik wilde weer een keer naar Parijs. Net zoals ik ‘vroeger’ vaak deed. Het was met alle creativiteit, alle prachtige gebouwen en de vele kunstenaars voor mij de mooiste stad ter wereld. Ik denk niet dat ik daar nu nog zo over denk. Net zoals dat ik veranderd ben ten opzichte van toen, zijn ook de plekken waar ik me het fijnste voel niet meer hetzelfde. Maar ik wilde wel weer een keer naar Parijs. In mijn eentje. Net zoals toen.

Met de trein

Dus begon ik te azen op treinkaartjes. Dat is de snelste en vaak ook meest betaalbare manier om vanaf mijn woonplaats in Parijs te komen. Hoe ik dat dan deed en of ik dat in mijn blog wilde delen kwam de vraag. Bij deze 😊

Via www.nsinternational.nl boek je tickets vanaf Nederlandse treinstations naar Parijs vanaf ongeveer 35 euro enkele reis per volwassene, 15 euro voor kinderen vanaf 4 jaar. Wanneer je in het zuiden van Nederland woont en flexibel bent in je reistijd is het ook een voordelige optie om met Izy https://booking.izy.com/nl-NL te reizen, een budget variant van de Thalys. Deze vertrekt vanuit Brussel en reist maar één of enkele keren per dag, in tegenstelling tot de Thalys welke uit Nederland vertrekt en welke vrijwel elk uur vertrekt vanuit een aantal Nederlandse stations. Met Izy boek je vanaf 19 euro enkele reis per volwassene en 10 euro per kind ouder dan 4 jaar. Vuistregel daarbij is bij zowel de Thalys als Izy dat hoe vroeger je boekt, hoe minder je betaalt. De prijzen kunnen wanneer de vertrekdatum dichterbij komt flink oplopen.

Omdat ik nu maar één dagje zou gaan koos ik voor de Thalys met ruime keuze in vertrektijden.

Lunchen bij de Sacre Coeur

Zo vertrok ik eind juni, op toen nog één van de warmste dagen van het jaar, ’s ochtends in alle vroegte naar Rotterdam om daar met de Thalys naar Parijs te reizen. Flinke vertragingen zijn voor zover ik weet gebruikelijk bij de Thalys. Het kan handig zijn daar je verwachting al op in te stellen. Ook dit keer kwam ik na een flinke vertraging rond de middag aan in Parijs. Heerlijk om daar in het centrum uit te kunnen stappen en vanaf Gare du Nord naar Montmarte te wandelen. Onderweg natuurlijk even stoppend bij een verstopte Parijse supermarkt of een bakker om te kunnen lunchen op de trappen voor de Sacre Coeur. Op de dag dat ik er was, was het ontzettend rustig in Parijs. Voor veel toeristen waarschijnlijk te warm. Parijzenaars aan het werk of de stad ontvlucht. Dat zorgde voor vrijwel lege trappen voor de Sacre Coeur waar ik genietend van het uitzicht mijn broodjes en vers fruit opat voordat ik verder wandelde. Doordat het zo rustig was, zag ik ook voor het eerst in alle keren dat ik in Parijs was de Sacre Coeur van binnen. Normaal staan er lange rijen om naar binnen te mogen, deze warme dag kon ik gewoon doorlopen. Heerlijk even afkoelen in de prachtige witte kathedraal. Leuk om hem eens van binnen te zien, met al het mooie goudwerk!

Dalí 

Niet ver van de Sacre Coeur is een museum gevuld met werken van Dalí. Mocht je van zijn werk houden dan is het leuk om hier even naar binnen te gaan. Na het bezoeken van dit museum liep ik via Place du Tertre (kunstenaarsplein) en de smalle straatjes en trappetjes de berg af naar metrohalte Abbesses. Hier vlakbij is de muur der liefde (Le mur des je t‘aime). Een muur verstopt in een klein parkje met daarop ‘ik hou van jou’ in allerlei verschillende talen. Ben je voor het eerst in Parijs of nog nooit eerder in deze wijk geweest? Dan is het leuk om nog wat verder naar beneden af te dalen naar Place Pigalle. Hier vind je onder andere de bekende Moulin Rouge. Wanneer je Place Pigalle afloopt naar het westen kom je bij één van de oudste en naar mijn mening mooiste kerkhoven van Parijs. Hier vind je graven van bekende en minder bekende mensen bewaakt door vele zwerfkatten.

Jardin des Tuileries

Na mijn bezoek aan Montmartre vertrok ik met de metro naar Jardin des Tuileries. Misschien wel mijn favoriete plekje in Parijs. Ik houd van de drukte van de stad, maar vind die drukte nog mooier om te observeren vanaf de Tuilerieën. Links en rechts van de ingang van het park vanaf Place de la Concorde vind je verhogingen met daar onder de vele bomen stoelen om even lekker in te ontspannen. Toen ik 18 jaar was bracht ik een week door in Parijs. Of het toen net zo heet was als nu weet ik niet meer, maar warm was het zeker. Onder de schaduw en omringd door de geur van Jasmijn las ik in één van deze stoelen Peter Pan in Kensington Gardens, het prachtige originele verhaal over jongetje dat niet groot wilde worden. Ondanks dat ik dit keer maar een dag de tijd had, bracht ik er ook nu zo’n drie kwartier door. Dit keer niet om een boek te lezen, maar om te genieten van het prachtige uitzicht op Parijs met in de verte de mooie Eifeltoren, de drukte van Place de la Concorde en de Champs-Élysées.

Eifeltoren of Arc de Triomphe

Op dat plekje moest ik een keuze maken. Wandelde ik langs de Seine naar de Eifeltoren of zou ik via de Champs-Élysées naar de Arc de Triomphe lopen? Beide mooie wandelingen. Ik koos voor het eerste. Was het winter geweest, dan had ik waarschijnlijk voor het laatste gekozen om te genieten van alle lichtjes die de Champs-Elysées dan sieren. Nu liep ik langs de Seine in de schaduw via een wandelpad en mooie bruggen naar de Eifeltoren. Mooi hoe die dan ineens tussen de hoge gebouwen door één van de smalle straatjes tevoorschijn komt.

Wanneer ik nog tijd over had, wilde ik even gaan kijken bij de Notre Dame, juist door de brand die er heeft gewoed afgelopen voorjaar. Wanneer ik meer tijd had gehad, had ik ook de wandeling over de Champs-Élysées gemaakt, was ik naar de Grand Arche gegaan (met vanaf boven een fenomenaal uitzicht over Parijs en altijd mooie exposities). Was ik nog naar het Rodin museum gegaan voor De Denker en De Kus en had ik een bezoekje gebracht aan het mooie Parc des Buttes-Chaumont, waar je écht niet het gevoel hebt in een grote stad te zijn maar ver daar buiten. Die tijd was er niet. En dat was oké. Ik heb genoten van een heerlijke dag waarin ik me onder mocht dompelen in Parijs. Het is misschien niet meer mijn fijnste plekje, die vind ik tegenwoordig ook dichterbij huis 🙂 Maar het was wel een hele fijne dag op een hele fijne plek. ’S Avonds laat kwam ik, met weer een flinke vertraging (tja 🙂 ) weer thuis. Moe en voldaan. Me voornemend dit vaker te doen – zo’n dagje weg met mezelf. Want dat was wat dit was – in het drukke leven van alle dag maak ik soms te weinig tijd voor mezelf, hoewel ik dat wel steeds beter begin te leren. Het was heerlijk om sinds lange tijd een dagje te zijn in de stad waar ik zo vaak kwam, die ik zo goed ken en begon te missen, en daar alleen maar te hoeven luisteren naar mijn eigen gedachten.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *