Een jaar op Bornholm

Het is nu bijna 2 zomers geleden dat we besloten om ons huis in Nederland te verkopen en naar Denemarken te vertrekken. Aanvankelijk voor 3 maanden – de periode dat je binnen de EU in een ander land mag verblijven zonder je in te schrijven. In de winterperiode. Zo konden we ervaren hoe het Deense eilandleven ons zou bevallen in de donkerdere periode van het jaar. Na 3 maanden wilden we niet meer weg, en dus bleven we.

Dat besluit om te blijven, dat namen we nu ruim een jaar geleden. En ik realiseer me de laatste tijd dat ik in dat afgelopen jaar eigenlijk maar bijzonder weinig heb geschreven. Tijd voor een update 🙂

Reizen

We zijn hier nog steeds, op het mooie Bornholm. Het scheelde niet veel of we waren verder gereisd; het reizen trok. Vooral bij mij. Van airbnb naar airbnb, overal een paar maanden blijvend. Mooie mensen ontmoeten en fijne plekken ontdekken. Maar hoe dichterbij onze datum van vertrek kwam, hoe meer er bij de rest van het gezin duidelijk werd dat ze niet weg wilden van Bornholm. Ook niet voor een reis om daarna weer hier terug te keren. Dat moment was voor mij best even slikken. Ik heb een flinke portie nomadengen meegekregen, en voelde me helemaal niet klaar om hier te wortelen. Wel heel blij overigens, dat de kinderen zich hier zo thuis zijn gaan voelen dat vertrekken eigenlijk geen optie meer leek.

Op Bornholm hebben we het ook wel heel erg fijn. We hebben een fijn netwerk van gelijkgestemden. Er zijn veel thuisscholende families. Het eiland is prachtig.

Winter

Ook al was het winter toen we hier 3 maanden kwamen proeven, een echte Deense winter viel ons toch nog wel een beetje tegen. Vanaf oktober t/m maart is het erg donker, grijs en nat geweest. De dagen zijn hier een stuk korter dan in Nederland, waardoor het op de donkerste dagen rond een uur of 3 al begon te schemeren. Er zijn weken geweest waarin we geen zon gezien hebben. De seizoenen lijken hier allemaal veel intenser en meer afgebakend dan in Nederland. De zomer voelde als een echte warme en zonnige zomer, de winter en herfst waren grijs en nat (met af en toe een mooi pak sneeuw), de lente is nog fris maar wel erg zonnig en alles wat in de winter zo grijs was heeft weer kleur gekregen. We kunnen ons voorstellen dat we komende winter ergens de zon opzoeken.

Een eigen huis

Met ons besluit te blijven begon ook de zoektocht naar een huis. Het huis dat we (heel goedkoop) huurden daar zouden we eind juni uit moeten. Een nieuw huurhuis vinden was heel erg lastig; er zijn momenteel maar weinig huurwoningen beschikbaar, en als ze wel beschikbaar zijn betaal je de hoofdprijs. Wat dat betreft is er veel veranderd in de afgelopen 2 jaar. Het leek dus het meest logisch om een huis te kopen – en dat hebben we nu gedaan. Ons droomhuis is het nog niet; een hypotheek krijgen is in Denemarken erg lastig waardoor we op het moment nog maar een mini hypotheekje konden krijgen. Uiteindelijk hopen we meer op het platteland te gaan wonen. Maar nu is ons huis met voor Nederlandse begrippen een grote tuin, in een klein dorpje en op fietsafstand van strand en bos heerlijk. Het is heerlijk om tijdens het koken uit het raam te kijken en te zien hoe er nadat we naar huis zijn gegaan om te koken nog over de schutting heen met buurkindjes wordt gespeeld. Ons huis heeft een winkelruimte waar ik eindelijk een plek heb om mijn zelfgemaakte spulletjes te verkopen. En in een klein Bornholms dorp wonen betekent ook een goede oefening voor ons Deens (of zeg maar gerust: Bornholms, want er zijn toch wel verschillen tussen die twee). Er spreken hier maar weinig mensen Engels. Ik ben blij dat we inmiddels een aardig woordje Deens spreken, en zo zelfs wat kunnen maken van het Bornholms 😉

Thuisonderwijs

We hadden meerdere redenen om naar Bornholm te verhuizen. Één van onze redenen was de prachtige natuur, een andere was thuisonderwijs. Onze oudste dochter had het in Nederland goed naar haar zin op een democratische school. Onze jongste paste school, zelfs een democratische school, veel minder. Ze was er niet blij en wilde niet gaan. Ze werd 5, leerplichtig, met een lokale leerplichtambtenaar die als doel leek te hebben vooral alle kinderen op school te krijgen. In Denemarken is het geven van thuisonderwijs een grondrecht.

We lazen al vaker over dit grondrecht in Denemarken, maar het land trok ons nooit zo. Tot we over Bornholm lazen en er in die zomer 2 jaar geleden voor een aantal weken naartoe gingen. Bornholm lijkt weinig op het Denemarken dat we verwachtten. Het is veel minder vlak dan veel van de rest van Denemarken. Er zijn zandstranden, rotskust, kliffen en bossen. Niets is verder dan een minuut of 40 rijden. En de mensen zijn er zo ontzettend betrokken en lief! Het kostte ons niet veel moeite om ons hier thuis te voelen. Na dat eerste bezoek in die zomer wilden we allemaal terug.

School

Thuisonderwijs dus. Na ruim een jaar hier krijgt onze oudste nog steeds thuisonderwijs. Het bevalt haar heel goed en ze zou niet anders meer willen. De jongste daarentegen, waar school helemaal niet bij leek te passen, wilde graag naar school. Die wens ontstond in augustus al, omdat ze graag beter wilde worden in Deens. We gingen kijken op de school, waar ze een speciale klas hebben voor kinderen uit het buitenland om de taal te leren. We hoopten eigenlijk op een constructie waarbij ze misschien voor 2 of 3 dagen in de week naar school zou kunnen. Dat bleek niet mogelijk. Bovendien was deze school helemaal aan de andere kant van het eiland, zo’n 40 minuten met de auto enkele reis. Dat vonden we allemaal te veel.

Maar de wens bleef. En zo is ze 2.5 maand geleden op school begonnen. Het Deense schoolsysteem lijkt in maar weinig op het Nederlandse schoolsysteem. Kinderen mogen lekker wiebelen op hun stoel. Er wordt ook gerekend en geschreven, maar nog meer gespeeld en gezongen. De school heeft een muzieklokaal, kippen, konijnen, binnenkort ook alpaca’s. Er is een moestuin en een racebaan. En er wordt veel geknuffeld. De manier waarop de leerkrachten met de kinderen omgaan ervaren we als zo ontzettend liefdevol en fijn! De dagen zijn vergeleken bij Nederland kort. Ze beginnen wat vroeger, maar zijn ook al vroeg klaar, waardoor we de hele middag nog hebben voor andere dingen die we graag doen. Ze heeft het er erg naar haar zin. En het fijne hier in Denemarken is, dat je elk moment weer terug kunt gaan naar thuisonderwijs. Dus mocht ze vinden dat ze de taal goed genoeg spreekt, of ze wil gewoon niet meer naar school, of ze wil iets heel anders, dan kan dat ook gewoon.

Nederland

Nou, tot zover deze update. We hebben het goed. Blij met het voorjaar en daarmee het buitenleven. We leven het leven hier en hebben geen moment spijt gehad van ons vertrek uit Nederland. Af en toe reizen we voor een weekje of twee weken op en neer naar Nederland om familie en vrienden daar te bezoeken, maar daarna zijn we altijd blij weer terug te mogen naar huis. Daarover gesproken – nu we een eigen huis hebben lijkt het ons voor de periodes dat we naar Nederland gaan ook leuk om dat te doen door middel van huizenruil. Dus heb je een huis dat je graag eens voor één of twee weken aan ons uitleent in ruil voor diezelfde periode in ons huis, dan vinden we het leuk om dat te horen.

Liefs!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.