Overig, Slavernij, Verwonderwereld

Over de wereld

Soms zou ik willen dat ik de wereld kon redden.

Dat er niemand meer hoefde te vluchten.

En dat als vluchten dan toch ooit nodig zou zijn, dat als een leven toch ooit niet veilig zou zijn, het ergens anders met open armen verwelkomd zou worden.

Dat kinderen niet meer ingespoten zouden worden met middelen die zó omstreden zijn.

Dat niemand meer tegen een hongerloontje zou hoeven te werken in een fabriek om er maar voor te zorgen dat ergens anders op de wereld de jurkjes en de broeken zo goedkoop mogelijk zijn.

Ik wil zoveel.

Dat slavernij de wereld uit zou zijn.

We komen al van zó ver! Nog niet zo lang geleden gingen ook hier, waar wij wonen, de mensen nog op de brandstapel. Stierven er ook hier meer kinderen dan dat er volwassen werden. Waren we helden in het verhandelen van mensen. Lang leve de VOC mentaliteit!

We komen al van zo ver.

Maar toch?

Er zijn nog vluchtelingen. En die worden niet met open armen verwelkomd. Ze worden uitgekotst. Voor niet humane situaties hoef je echt niet naar Lesbos. Ga maar eens aan de westkust in Frankrijk kijken, op een paar uurtjes rijden vanaf hier.

Er is nog slavernij. Voor die goedkope jurkjes. Voor die lekkere chocola.

Verbeter de wereld, begin bij jezelf. Dat doe ik dan maar. Waarbij ook ik niet heilig ben, maar ik doe mijn best. Probeer mijn leven te leven op een manier waarbij ik ander leven niet schaadt, en probeer dat ook al voorlevend mijn kinderen mee te geven.

Omdat ik geloof dat het kán.

Die wereld. Waarin niemand meer hoeft te vluchten. Waarin iedereen veilig en welkom zal zijn. Dat we hard op weg zijn daarnaartoe. Dat we er nog niet zijn, maar dat het kan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *