Afstand nemen

Het voelt nog maar zo kort geleden, dat we voor de eerste keer van het ‘C-woord’ hoorden. Ondertussen is het nu toch al bijna een jaar, dat het speelt. Ik weet nog, toen het woord net het land in kwam, en ik zag hoeveel tweestrijd er overal ontstond, dat ik afstand nam. Het was een heel bewuste keuze. Ik stopte met Facebook, verwijderde rigoureus mijn account, na sinds jaren weer een tijdje het nieuws te hebben gevolgd stopte ik ook daar weer mee. Ik had het heerlijk. We zaten heerlijk in onze eigen bubbel. Ons heerlijke huis met fijne tuin, lieve vrienden en kennissen die we zo af en toe zagen maar zeker niet in overvloed. We zijn ook wel gewoon een beetje huismussen die het beste gedijen wanneer het leven gewoon maar een beetje voortkabbelt, met zo hier en daar contact met die mensen waar we blij van worden. De eerste lockdown kwamen we compleet moeiteloos door. (Grappig detail – ik schrijf deze blog nu in Word, en Word kent het woord ‘lockdown’ (nog) niet.)

Meeslepen

Met het stricter worden van de maatregelen en het toch wel willen volgen daarvan ontstond ook keer op keer verontwaardiging, boosheid, verdriet. Een algeheel gevoel van niet ‘zo’ willen leven overviel mij soms. Daar dan weer uitkomen kan lastig zijn. Zeker wanneer je constant geconfronteerd wordt met alles wat niet kan of anders loopt dan je zou willen. De mondkapjes die steeds vaker voorkomen, niet alleen op de plekken waar ze verplicht zijn. En nu moet ieder natuurlijk gewoon vooral doen wat goed voor hem of haar voelt, laat me daarin duidelijk zijn. Maar tegelijkertijd kan dat ook een spiegel zijn, extra benadrukken wat ik voor mezelf juist niet wil.

Vluchten

Nu zijn we hier, in Denemarken. De maatregelen zijn hier vergelijkbaar met de maatregelen in Nederland. Daar had ik het voor we vetrokken nog weleens lastig mee. Met ons vertrek naar Bornholm wilden we vooral graag mee natuur en verbinding met de homeschooling community die hier is. Maar met alles wat gaande was in de wereld, raakte ik dat doel soms kwijt en ging ik vooral op zoek naar een plek waar ik aan de maatregelen kon ontvluchten (die blijken er niet veel te zijn). Het besef kwam dat de maatregelen op veel plekken vergelijkbaar zijn. En wat is dan de plek waar je deze tijd het liefste wil uitzitten, waar we het dichtste bij onszelf en onze dromen kunnen blijven? Dat blijft, op dit moment, Denemarken.

Rust

Nu zijn we hier pas een weekje, en ondanks dat de maatregelen hier vergelijkbaar zijn met de maatregelen bij ons voelt het als een wereld van verschil. Je merkt het eigenlijk alleen wanneer je een supermarkt in gaat en, net als bij ons, verwacht wordt dat je een mondkapje draagt en afstand houdt. De Bornholmers lijken, net zoals hoe we het afgelopen zomer hebben ervaren, redelijk nuchter. Daarbij komt ook dat we met het huis waarin we nu wonen nauwelijks geconfronteerd worden met wat we niet willen. Een enkele keer per dag komt er iemand voorbij. Degenen die je tegenkomt in de natuur zijn stuk voor stuk vriendelijk en de Denen houden ervan om een praatje te maken. Mensen spreken hier gewoon nog met elkaar af wat zorgt voor prettige contacten. De rust die ik hier ervaar, het afstand kunnen nemen van (..), het zorgt voor ontspanning. Het maakt voor weer (meer) kunnen lachen, voor dansend te kamer doorgaan. Voor meer ruimte voor spel(en).

Afstand

Dat brengt me ook weer bij het begin van deze blog. Ik merk dat het fijn is om afstand te nemen. Hoe meer het lukt om afstand te nemen van alles omtrent het ‘C-woord’, hoe makkelijker is om het bestaan ervan te vergeten. Dat wat je aandacht geeft groeit. Voor mij voelt de beste manier van hiermee omgaan het leven leven zoals wij dat willen, zoals wij daar blij van worden. Dit keer verwijder ik niet weer rigoureus mijn Facebook 😉 Er bestaan ook op Facebook veel te veel mooie, fijne initiatieven. Maar wel meldt ik me nu bewust af van elke groep waarbij ik merk dat ik boosheid begin te voelen. Niet richting de groep! Maar wel richting het onrecht dat er nu bestaat. Het is niet dat ik mijn ogen ervoor sluit. Het is dat ik mijn hart open voor iets nieuws. Je kunt haat niet bestrijden met haat. Daarvan groeit het alleen maar.

“Darkness cannot drive out darkness; only light can do that. Hate cannot drive out hate; only love can do that.”

Martin Luther King, Jr

En dan deel ik nog een paar foto’s van onze tijd hier. Gewoon, omdat ik er blij van word 🙂

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *