Unschooling – Boeken verslinden

Het is misschien niet het eerste waar je aan denkt bij unschooling: een grote stapel met boeken.

Unschooling kan op allerlei manieren. Voor mij is unschooling leren van het leven zelf, het volgen van je eigen interesses op een manier die bij je past en vanuit intrinsieke motivatie. Dat kan op alle mogelijke manieren. Bij unschooling gebeurt veel ‘leren’ gewoon omdat ‘het gebeurt’. Leren lopen, praten, maar ook lezen en rekenen. Dat zijn dingen die bij onze meiden gewoon maar ‘vanzelf’ lijken te gaan. Het één vergt misschien wat meer oefening dan het ander, maar geen van allen heeft het sturing nodig van buitenaf.

Zo is mijn oudste dochter op het moment boeken aan het verslinden. Omdat ze altijd dichtbij haar eigen interesses heeft mogen blijven, laat ze zich daarin niet leiden door wat volgens de bibliotheek of uitgever bij haar leeftijd past. Boeken die volgens de uitgever bedoeld zijn voor kinderen van een veel lagere leeftijd wisselt ze moeiteloos af met boeken ‘bedoeld’ voor kinderen van een heel aantal jaren ouder.

Na het lezen van veel verhalen (fictie), heeft ze nu ook de afdeling met informatieve boeken ontdekt. Een hele stapel nam ze vorige week mee. We zijn nu één week verder, en we mogen weer terug naar de bieb. Want alle boekjes zijn gelezen en ze heeft honger naar meer.

Kinderen leren zo ontzettend veel zonder dat een volwassene ze vertelt dat het moet! Alle kinderen willen leren. Alleen leren ze niet allemaal hetzelfde. We zijn allemaal uniek. En hoe fijn is het, als je al van jongs af aan mag leren de dingen te doen waar je blij van wordt?

Meer lezen over natuurlijk leren?

Kijk dan ook eens naar de andere artikelen op deze website, bijvoorbeeld hier of neem een kijkje op www.democratisch-onderwijs.nl.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *