Thuisonderwijs op Bornholm – het begin van de herfst

Aangezien ik regelmatig hoor dat thuisonderwijzers op zoek zijn naar inspiratie of dat geïnteresseerde thuisonderwijzers benieuwd zijn naar hoe ze hun thuisonderwijs in kunnen richten, lijkt het me leuk om hier de komende tijd wat meer te gaan bloggen over hoe ons thuisonderwijs eruit ziet.

We zijn een Nederlands gezin dat momenteel op het Deense eiland Bornholm woont. De thuisonderwijsgemeenschap is hier groot, we ondernemen regelmatig activiteiten met andere thuisonderwijzers en ook aan kinderen om mee te spelen is er geen gebrek.


Ons gezin bestaat uit vader Rob, moeder Mirjam (ik dus 😊 ) en onze twee dochters van 9 en 5. Voordat we naar Bornholm verhuisden gingen de kinderen in Nederland naar een hele fijne democratische school. Onze visie op onderwijs is selfdirected learning, wat voor ons zoveel inhoudt als dat we de interesses van de kinderen volgen, dat we samen het leven leven en dat leren ontstaat in het leven zelf. We zijn veel in de natuur, houden van theater en musea en reizen graag.


Het volgen van de seizoenen

Seizoenen zijn meer dan alleen maar data op een kalender. Ze geven ritme aan het jaar, ze geven een leidraad. Waar de natuur in de herfst tot rust komt merk ik dat het ook voor ons als gezin een tijd wordt om meer naar binnen te keren, terwijl de lente vaak het startsein is om weer meer naar buiten te gaan en actiever te zijn. Niet dat we in de herfst en winter alleen maar binnen zitten, het is meer dat het leven dan in een tempootje lager gaat. Uitwaaien aan het strand, boekjes lezen bij de kachel, paddenstoelen zoeken in het bos, kampvuurtjes in de tuin.

Paddenstoelen

Al lange tijd hebben ik en mijn jongste dochter de wens om meer te leren over paddenstoelen. In Nederland is de kennis over eetbare paddenstoelen minimaal en wordt het plukken ervan ook niet echt aangemoedigd. Hier op Bornholm is dat heel anders. Veel mensen weten veel over paddenstoelen – in elk geval veel meer dan ik. En zo hebben we hier onze eerste paddenstoelen geplukt en gegeten. Heerlijk! Gaandeweg leren we steeds een beetje meer.



Herfst equinox

Afgelopen week stond voor ons wat in het teken van het begin van de herfst. Onze voorouders hadden hier een mooi feest voor – Mabon. Ook in de antroposofie wordt ongeveer een week later een soortgelijk feest gevierd – het Michaëlsfeest. Mabon wordt gevierd rond 21 september, het moment dat dag en nacht ongeveer even lang zijn waarna de dagen dus weer korter gaan worden dan de nacht. We vierden het met lieve mede-eilandbewoners, een vuurtje, lekker eten, het oogsten van appels (we hebben heel veel appels in onze tuin, het is vroeger een fruitgaard geweest), en vooral ook veel gezelligheid.

Knutselen

Samen met mijn oudste dochter maakte ik voor Mabon appelkaarsjes, we maakten echte Hollandse appeltaart, en we maakten afgelopen week een begin aan onze seizoenstafel. Heel wat herfstschatten zijn er al op te vinden: lijsterbessen (wist je dat dat vitamine C bommetjes zijn?), mooie blaadjes, vlierbessen, de eerste kastanjes, appeltjes, herfstboeken en mijn oudste dochter maakte twee herfstschilderijen welke er ook een plekje hebben gekregen.



Bibliotheek

We bezoeken regelmatig de bibliotheek. De Deense bieb dus, tegenwoordig. Aangezien we de taal nog aan het leren zijn, lezen we graag prentenboeken en wat eenvoudigere kinderboeken. Wat opvalt bij de bibliotheken hier, is dat ze veel minder zijn ingericht op bepaalde thema’s dan ik van Nederland gewend ben. De bibliotheek is niet klein en het aanbod is ruim, maar waar we het in Nederland gewend waren dat er  genoeg boeken zijn over een thema zoals de herfst of kerstmis om meerdere scholen en huizen van een flinke voorraad themaverhalen te voorzien, is het hier maar een handjevol en ook niet zo heel gemakkelijk te vinden (lang leve het reserveringssysteem 😊 ).

Vaste momenten

Wekelijks hebben we ook een aantal vaste afspraken. Zo lopen we op maandagen samen de kustroute. Een wandelroute helemaal rondom het eiland. Nadat ik met een vriendin de kustroute heb gelopen wilde mijn oudste dochter dat ook erg graag. Mijn jongste werd ook enthousiast, en ook de kinderen van de vriendin waarmee ik de kustroute liep. En zo lopen we nu elke maandag ongeveer 5 kilometer. Afhankelijk van hoe zwaar de route is (het eiland is op sommige plekken behoorlijk vlak en op andere plekken moet er best wel geklommen worden) kan zo’n wandeling een uur of twee duren (want we moeten onderweg natuurlijk wel genoeg spelen!) of een hele dag.

Op dinsdagen komen we samen met een groep Nederlandssprekende gezinnen. Zeker toen we hier net waren, was het voor de kinderen fijn om contacten te kunnen leggen met kinderen waarmee ze de taal gemeen hadden. Inmiddels is het ook fijn om wat internationale contacten te hebben. Deze dagen zijn erg divers. Het kan afspreken zijn bij iemand thuis en dan zien we wel wat er ontstaat. Afgelopen dinsdag stond in het teken van het appeloogstfeest. Komende dinsdag bezoeken we samen een museum.

Op woensdag komen er structureel twee vriendjes bij ons spelen. Op donderdagen hebben we de mogelijkheid om aan te sluiten bij een thuisschoolgroep hier op het eiland met wekelijks activiteiten. Soms doen we dat, maar donderdag is ook de dag waarop we vaak nog afspreken met mensen die we graag nog willen zien. Op vrijdagen gaan we vaak naar een Nederlands/Deens gezin om onze Deense taal te oefenen.

Vervelen

Zo zie je maar; we hoeven ons hier niet te vervelen. Hoewel ik niet denk dat vervelen erg is – juist tijdens verveling ontstaan vaak juist de leukste of mooiste ideeën. Het is meer waken dat we genoeg ruimte overhouden voor spontane activiteiten (of daar ruimte voor maken wanneer die spontane activiteiten ontstaan) dan dat het zoeken is naar leuke dingen om te doen.

Tot een volgende keer! 🙂

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *