Musea – Kasteel Helmond

In het bezit van een museumkaart en regelmatig in musea te vinden stond Kasteel Helmond al lange tijd op mijn verlanglijstje. De exposities leken interessant, het leek ingericht te zijn op kinderen én het staat maar zo’n 10 km vanaf mijn huis. Als basisschoolleerling ben ik er al ooit geweest, ik weet nog dat het toen best wel indruk op me maakte.

Op dit moment is er een tijdelijke expositie in het kasteel over de heksenjacht die ruim 400 jaar geleden plaatsvond in Zuidoost-Brabant. Dit onderwerp heeft me altijd geboeid. Zelfs mijn profielwerkstuk op de middelbare school weidde ik eraan. Goede reden dus om nu éindelijk weer eens naar Kasteel Helmond te gaan.

Het kasteel ligt niet ver vanaf het station, dus het is goed te bereiken met het openbaar vervoer. Met de trein kwamen we aan in Helmond, waar voor wie nog niet weet waar te zijn goed met bordjes aangegeven staat welke route te lopen. Na zo’n tien minuten wandelen (op kinderbenentempo) liepen we de kasteeltuin in. Hier hebben we voor we naar binnen gingen op een bankje gepicknickt. Wanneer het wat mooier weer is, is het ook heel fijn picknicken in het gras tussen de madeliefjes die zich er binnenkort weer volop zullen laten zien.

Geheel in stijl is de binnenplaats van het kasteel te bereiken via een brug. Op de binnenplaats begint de pret al: hier staan allerlei oudhollandse spelletjes. Van ringwerpen tot boter-kaas-en-eieren, stelten, stokpaarden en nog veel meer.

Na een kleine trap af te zijn gelopen bereiken we de ingang van het museum, waar we hartelijk worden ontvangen. Aan de ene kant van een halletje bevindt zich een garderobe, waar we ook onze buggy kwijt kunnen en waar behalve kapstokken ook enkele kluisjes zijn voor waardevolle spullen. Aan de andere kant is de kassa en de entree van het museum.

In het museum zijn allerlei speurtochten te doen, waarvan de eerste begint in de eerste ruimte na binnenkomst. Hier zijn allerlei voorwerpen te vinden die wat vertellen over vroeger en hoe er in vroegere tijden in het museum werd geleefd. Er is te zien hoe er vroeger werd gekookt, er liggen mummies van dieren die ooit in een schoorsteenpijp van het museum zijn gevonden (een uil en een kat, twee dieren waar museumbewoners érg blij mee waren omdat deze dieren jaagden op de muizen en ratten in en om het kasteel). Dobbelstenen zoals deze vroeger werden gebruikt, harnassen, kanonnen en kanonskogels. Ook wordt er wat verteld over bepaalde normen en waarden die vroegen golden, rechten en plichten die er waren en de levenstandaard.

Na deze interessante benedenverdieping liepen we via een trap naar boven. Hier gaan de exposities meer in op hoe het kasteel er in vroegere tijden uitzag en wie er hebben gewoond. Voor de kinderen leuk om even doorheen te wandelen, maar minder interessant dan de benedenverdieping.

Ten slotte kwamen we bij de expositie over de heksenjacht. Mijn oudste dochter en ik vonden het wel heel interessant, mijn jongste van drie toch ook wel een beetje spannend. Boeiende gesprekken over heksen, waarom ze werden vervolgd, hoe processen verliepen en wat de straffen waren volgden. Er is volop beeldmateriaal, als ik er alleen was geweest had ik er nog wel wat langer rond kunnen dwalen. Misschien doe ik dat ook nog wel tijdens de vertelvoorstelling heksen/hetze welke op 10 mei in het museum plaatsvindt.

Weer beneden werden we gewezen op nog een laatste ruimte in het museum. Door de kinderen nu vol enthousiasme ‘De Speelkamer’ genoemd 🙂 In deze ruimte kunnen de kinderen zich verkleden als jonkvrouw of ridder, interactieve spelletjes spelen en met magneten hun eigen kasteel bouwen.

Eenmaal weer buiten hebben we nog een tweede keer met alle leuke spellen die er op de binnenplaats te vinden waren gespeeld, waarna we terug wandelden naar het station.

Ik vind het een leuk museum om eens te zijn geweest. Sommige onderdelen kom ik graag nog eens wat rustiger bekijken. Voor de oudste van 7 was het een groot succes. Zou ik alleen met de jongste naar 3 naar een museum gaan, dan zou ik eerder voor een ander museum kiezen dat wat meer bij haar interesses past. Het is niet een museum waar ik verwacht nog heel vaak terug te komen. De kinderen vonden het er wel erg leuk. De oudste vooral door alle speurtochten, de jongste wil graag nog eens terug naar ‘De Speelkamer’. Wie weet, doen we dat op een regenachtige dag ook nog wel eens, misschien gecombineerd met een drankje in het museumrestaurant.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *