Allemansland, Duurzaamheid, ecodorp, Verwonderwereld

Het starten van een ecodorp

Het starten van een ecodorp? Hoe doe je dat nou? Hoe vind je grond? Tiny houses? Samen met kinderen? Hoe doe je dat dan? Zo maar een greep uit vragen die mijn man en ik krijgen sinds we gestart zijn met het realiseren van ecodorp Allemansland. Het lijkt me leuk om jullie mee te nemen in onze reis naar het leven in een tiny house (+- 30m2) met twee kinderen in Allemansland.

Hoe het begon

Het was de zomer van 2016. We waren op vakantie in Overijssel waar we verbleven op een heerlijke groene camping in een heerlijk klein huisje. Precies groot genoeg. Uitnodigend tot buiten leven, door al het groen en buitenleven om ons heen. Aan de bosrand. Vuurkorf voor onze deur. Genoeg ruimte binnen om ruim genoeg te zijn wanneer het eens slecht weer was (want tja. Nederland. In een zomer die niet zo warm en droog was als de zomer van 2018). Het besef dat wanneer we op vakantie zijn, met een tent of klein huisje, het minimale aan spullen, maar wel in verbinding met elkaar en onze omgeving, dat we ons dan het gelukkigste voelen.

Sprong in de tijd naar de zomer van 2017. Zelf ben ik opgegroeid in een heerlijk groene omgeving waar veel ruimte was om buiten te spelen en ontdekken. Wanneer ik veel buiten ben, voel ik mij het fijnst. Ook voor in elk geval één van onze kinderen is dat zo. Hoewel ze allebei graag buiten zijn, zit één van de twee duidelijk beter in haar vel wanneer ze haar dagelijks flinke dosis buitenlucht krijgt. Hoewel we nu fijn wonen in een leuke twee-onder-een-kap met een royale tuin kriebelt het naar meer buitenruimte. Slootjes, modder, bloemen: ruimte. Een huis kopen in het buitengebied? Kan, dan is er ruimte. Maar we zijn ook graag onder de mensen. We hebben in een prachtig dorp gewoond met een te klein sociaal netwerk. Daar werd met name ik niet gelukkig van. Enerzijds hebben we de behoefte aan een eigen plek, maar wel met ook de nodige dosis sociaal contact. Wanneer we in het buitengebied zouden gaan wonen, dan zou er nog maar weinig burencontact zijn. Dat zou een gemis voor ons zijn.

Wat dan? Misschien konden we wel sámen met anderen in het buitengebied gaan wonen. Een soort community. Met ieder een eigen plekje, veel groen, maar wel in verbinding met elkaar. Ieder huishouden een klein eigen huisje, aangevuld met een groter gebouw voor gemeenschappelijk gebruik. Waar wasmachines konden komen, waar met zijn allen kan worden gegeten, dat soort dingen.

Eerste samenkomst

Het was de zomer van 2017 dat we een eerste stap zetten naar Allemansland, de naam die ons ‘ecodorp’ gaat krijgen. We organiseerden een eerste samenkomst bij Het Eibernest in Liessel, waar een groep leuke mensen op af kwam. Onder andere Johan en Maike, die al snel daarna samen met ons het voortouw namen.

Onze plannen waren destijds nog helemaal niet zo heel concreet. We hadden een droom: samen met anderen in het groen leven, in verbinding met de natuur en elkaar, maar hoe dat dan precies vorm zou krijgen? Aanvankelijk dachten we aan een grote diversiteit aan huisjes. Een plek waar ieder een eigen, eventueel verplaatsbaar, huisje kon plaatsen. Yurts, tiny houses. Dat we klein zouden beginnen, met zo’n 4 huishoudens, en dan langzaam groter zouden groeien. Met die insteek legden we ook contact met diverse gemeentes. Aanvankelijk met alleen de gemeente Deurne, waarin wij wonen, maar al snel ook met de cirkel gemeentes er omheen.

Kvist

Het was eind 2017/begin 2018 dat we Ecodorp Bolderburen tegenkwamen. Vanaf dat moment kreeg ons plan echt meer vorm. We werden verliefd op ecodorp Bolderburen. Het was een plek waar we zó zouden willen gaan wonen. De prachtige Zweedse houten huisjes, de stadslandbouw, de diversiteit tussen de echt kleinere tiny houses en de wat grotere (maar nooit enorm) huizen.
Alleen jammer dat het in een heel ander deel van Nederland ligt dan het deel waar wij willen blijven, waar ons leven ligt. We namen contact op met de initiatiefnemers van Bolderburen, Kvist, met de vraag of zij ons misschien ook wilden helpen met iets vergelijkbaars opzetten in onze regio. Dat wilden ze wel. Vanaf dat moment werden de plannen voor Allemansland snel concreter. Er kwam voortgang in onze gesprekken met gemeenten, er ontstond een visie, de groep met geïnteresseerden groeide en ook de groep met toekomstige bewoners.

Daarover en hoe dat alles tot stand kwam zal ik later meer schrijven. Voordat dit een blog wordt met de omvang van een boekwerk. Dus: wordt vervolgd 🙂

Meer lezen over onze plannen kan onder andere op de website van Allemansland: www.allemans.land of op onze Facebookpagina of –groep.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *